கிருட்டிணகிரி பாறை ஓவியத்தில் கழுதை உருவம்!: (2500-3000) ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது (Rock paintings of Iron Age period found near Krishnagiri)

கிருட்டிணகிரி மாவட்டத்தில் பாறை ஓவியத்தில் முதன்முறையாக கழுதை உருவத்தை வரவாற்று ஆய்வாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

கிருட்டிணகிரியில் பெண்ணை யாறு தொல்லியல் சங்கம் செயல்பட்டு வருகிறது. இந்த சங்கத்தைச் சேர்ந்த வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் தமிழகம் முழுக்கச் சென்று பல்வேறு வரலாற்று ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். குறிப்பாக, கிருட்டிணகிரி, தருமபுரி மாவட்டங்களில் வரலாற்றுச் சின்னங்களைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து, பதிவு செய்து வருகின்றனர். மேலும், வரலாற்றுச் சான்றுகளை அழிவிலிருந்து காக்கும்படி தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.

முதல் பதிவு

சில மாதங்களுக்கு முன் இவர்களது ஆய்வில், கிருட்டிணகிரி மாவட்டத்தில் பாறை ஓவியத்தில் குரங்கு உருவம் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். பாறை ஓவியங்களில் குரங்கு உருவம் இருப்பது அரிதானது. இந்த நிலையில், தற்போது பாறை ஓவியத்தில் கழுதை உருவத்தைக் கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

இதுவரை தமிழகத்தில் கண்டறியப்பட்ட பாறை ஓவியங்களில் கழுதை உருவம் இருப்பதாக எந்தச் சான்றும் பதிவு செய்யப்படவில்லை. அந்த வகையில், தமிழகத்தில் கண்டறியப்பட்ட பழைமை வாய்ந்த கழுதை உருவ பாறை ஓவியம் கிருஷ்ணகிரியில் தற்போது கண்டறியப்பட்டதேயாகும்.

இந்த ஓவியம் சுமார் 2,500 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஓவியமாக இருக்கும் எனக் கருதப்படுகிறது. இதனால், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழ்நாட்டில் கழுதையின் பயன்பாடு இருந்திருப்பது இந்த ஓவியத்தின் மூலம் உறுதியாகிறது.

மலைக் குன்று

இந்த ஓவியம், கிருட்டிணகிரி மாவட்டம், மேல்பட்டி கிராமத்தின் அருகேயுள்ள மலைக்குன்று ஒன்றில் உள்ளது. வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் சுகவன முருகன், சதாநந்தன் கிருஷ்ணகுமார் ஆகியோர் இந்த ஓவியத்தைக் கண்டறிந்தவர்கள். இதுகுறித்து அவர்கள் கூறியது:

இதுவரை அறியப்பட்ட பழமையான பாறை ஓவியங்களில் குதிரை, எருது, பசு, மீன், மயில் என விலங்குகளும், பறவைகளும் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. தற்போதுதான் முதன்முறையாக கழுதை ஓவியம் கண்டறியப் பட்டுள்ளது. இதில், கழுதையின் மீது வீரன் ஒருவன் வாளை ஏந்தியபடி சவாரி செய்கிறான். இந்த தொகுப்பில் இரு கோலங்கள், ஒரு மனிதன், ஒரு விலங்கு, ஒரு கை உள்பட 7 ஓவியங்கள் உள்ளன.

சுண்ணாம்புக் கலவை

தமிழகத்தில் பல இடங்களிலும் இதுவரை ஏராளமான கை ஓவியங்கள் கிடைத்துள்ளன. ஆனால், இந்த கை ஓவியம் சிறப்பான வகையில், ஒரு சிறுவன் அல்லது சிறுமியின் கை எனக் கருதும் அளவு சிறியதாக உள்ளது. இந்த ஓவியங்கள் அனைத்துமே வெண்சுண்ணம் எனப்படும் சுண்ணாம்புக் கலவையால் வரையப்பட்டுள்ளன. கிருட்டிணகிரி மாவட்டத்தில் பாறை ஓவியங்களை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சியில், இந்த கழுதை ஓவியம் கண்டறியப்பட்டது ஒரு மைல்லாகும்.

தனியாருக்குச் சொந்தமான இடத்தில் இந்தக் குன்று இருப்பதால், அடிவாரத்தில் பாறைகள் வெட்டி எடுக்கப்பட்டு விட்டன. குன்றின் உச்சியில் உள்ள சிறிய காளியம்மன் கோயில் அருகே இருப்பதால், இந்த பாறை ஓவியம் சிதைக்கப்படாமல் தப்பித்துவிட்டது. அந்த சிறு கோயிலை ஒட்டிய பாறைகளின் மீது அமைந்துள்ள பெரிய பாறை ஒன்றின் விதானப் பகுதியில் இந்த ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன.

சிலர் இந்தப் பாறை மீது கிறுக்கி, சேதப்படுத்தியுள்ளனர். மேலும், எந்நேரமும் இந்த பாறைகள் உடைத்து நொறுக்கப்படலாம் என்ற சூழலும் நிலவுகிறது. அரசு சிறப்பு சட்டங்கள் கொண்டு வந்தால் மட்டுமே, இதுபோன்ற வரலாற்று ஆவணங்களைக் காக்க முடியும் என்றனர்.

A rock painting of the Iron Age period was found in a hillock near Krishnagiri. This is one of the 11 rare rock paintings found in the hillocks of the district and within a radius of six kilometres from the town.

Archaeologist

According to Sugavana Murugan, a government school teacher and also a freelance archaeologist, only three of the paintings have been studied and the rest are yet to be documented.

Tamil Pandit

The first rock painting was found near the Gothigundu rock in 1972 by late Ramanujam, a Tamil Pandit who worked in the Government Boys Higher Secondary School. Megalithic potteries were also found in large numbers in and around Pethalapalli hillocks.

Survey

The need of the hour is to survey rare ancient rock paintings in the three hillocks around Krishnagiri and safeguard them, said Mr. Sugavana Murugan.

http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/rock-paintings-of-iron-age-period-found-near-krishnagiri/article3829926.ece

வடமங்கலம் & கருமாங்கழனி: 3,000 year old turtle-shaped tomb found in Kancheepuram

காஞ்சிபுரம் அடுத்த ஏனாத்தூர் பகுதியில் சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி விஸ்வமகா வித்யாலயா பல்கலைக்கழகம் உள்ளது.

இதன் தொல்லியல் துறை சார்பில் துறைத்தலைவர் ராமகிருஷ்ண பிசபதி தலைமையில் குழுவினர் கடந்த 10 நாளுக்கு முன்பு ஸ்ரீபெரும்புதூர் அடுத்த வடமங்கலம், கருமாங்கழனி ஏரி அருகில் ஆய்வு மேற்கொண்டனர்.

அங்கு 2000 ஆண்டுக்கு முன்பு பயன்படுத்திய பழங்கால மனிதர்களின் கருவிகள் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது. இதுகுறித்து துறைத்தலைவர் ராமகிருஷ்ண பிசபதி கூறுகையில், ‘பல்கலைக்கழக மாணவர்களுடன் தொல்லியல் துறையினர் ஸ்ரீபெரும்புதூர் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டு வருகிறோம். கடந்த 10 நாட்களுக்கு முன்பு வடமங்கலம், கருமாங்கழனி ஏரி அருகில் நிலத்தை தோண்டி ஆராய்ச்சி செய்தோம். அப்போது, 2000 ஆண்டுக்கு முன்பு வாழ்ந்த பழங்கால மனிதர்கள் விலங்குகளை வேட்டையாடுவதற்காக பயன்படுத்தப்பட்ட இரும்பு ஆயுதம் தயாரிக்கும் பட்டறை  கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆயுதம் தயாரிக்கும் உபகரணங்களும் கிடைத்துள்ளன. கற்கால மனிதர்களின் மண்ணால் செய்யப்பட்ட குடுவை ஓடுகளும் கிடைத்துள்ளன.

இவற்றை காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள ஆராய்ச்சி மையத்துக்கு கொண்டு சென்று துள்ளியமாக ஆராய்ச்சி செய்ய உள்ளோம்’ என்றார்.

The excavation of a tomb in Vadamangalam village in Kancheepuram district has demonstrated yet again that the entire district is a treasure trove of megalithic burial sites, which reflect the culture of an era buried in the annals of time.

About 3,000 years ago, when man discovered iron and its use as a tool and a weapon, the metal revolutionised life and society. That period is better known as Iron Age.

In Tamil Nadu, Iron Age also marked a practice of burying the dead and placing boulders in the form of a circle or constructing dolmens with slabs on the surface. They were meant to be memorials for the beloved relatives who passed away. Such places are called megalithic sites.

Kancheepuram district has the maximum number of megalithic sites in Tamil Nadu, followed by Pudukottai. In Kanchi district alone, there are about 150 megalithic burial sites out of which 103 are identified, notified and protected by the Archaeological Survey of India (ASI).

However, no habitation sites have be properly identified or found in Kanchi district till date. Kundrathur is believed to be a habitation site where people flourished 2,500-3,000 years ago, but a proper identification has not yet been done.

Among the areas identified as megalithic sites in Kanchi district are Tiruporur, Siruthavur, Thanur and Amirthamangalam near Maduranthakam, Pallavaram, Vadamangalam, Venbakkam and Sembakkam.

Though other districts too have megalithic sites, they are not as rich as Kancheepuram. Pudukottai district has about 70 such sites, including the famed Adichanallur in Tuticorin district where excavations started in the 19th century. Kodumanal near Erode is among the other notable megalithic burial places in Tamil Nadu.

http://tamilheritagefoundation.blogspot.in/2012/03/3000-year-old-turtle-shaped-tomb-found.html

http://www.deccanchronicle.com/130331/news-current-affairs/article/village-dates-back-iron-age

http://www.newindianexpress.com/states/tamil_nadu/article343755.ece

http://www.newindianexpress.com/states/tamil_nadu/article343753.ece

செங்கலூர் (SENGALUR: Ancient megalithic wares excavated near Pudukottai)

Hundreds of glass beads, beads made of semi-precious stones and terracotta, fragmented bangles, pot herds with graffiti marks are some of the rare excavations made at Sengalur village in Kulathur taluk in Pudukottai district. A rare gold foil, a couple of topaz stones and nine carnelian stones are some of the important excavations at the site.

The ASI took up the excavation at the village about two months ago and excavated the rare megalithic wares of Iron Age period dating back to 2,300 to 2,500 years ago.

Addressing the media persons at the site, D. Dayalan, Superintending Archaeologist, Temple Survey Project, Southern Region, ASI, said that Sengalur was one of the major sites with hundreds of megalithic edifices of different varieties on an extent of about 20 hectares. Both burial sites and habitation sites are located in the village and obviously, the ASI took up the excavation at both the places.

Megalithic wares at burial sites

A large number of pottery wares in red and black; ring stand with pots; terracotta wares; toy objects; bowls, lids and decorative pieces made of clay have been excavated.

The special feature of the village is that it accounts for a variety of Iron Age sepulchral monuments which could be broadly classified as stone circles with or without cairn packing; stone circle with cist burial of different types; cist burial with an extension in the front; urn burials; urn burials with capstone; menhir; rectangular shaped structure.

The burial sites testify to both the engineering skill of the people of the hoary past and their glory and honour to the dead. The sites have been well designed. It is bordered by an array of locally available laterite blocks of uniform size and shape. The presence of granite slab stones at the megalithic monuments indicates to the availability of the granite at a nearby village. At the bottom of the granite boulder, the ancient people had carved out a semi-circular shaped passage through which the objects used by the dead had been kept. “At least 300 burials have been found in this place, a rare feature in the entire South India,” says Dr. Dayalan.

On the objectives of the excavation, he said that the sepulchral monuments formed the foundation of all architectural edifices and hence a study of these earlier monuments would provide ample evidence to analyse the early architectural style, the mode of their execution, human resource management, equipment used so on and so forth. Among the megalithic burial sites, the rectangular structure was found only in Sengalur and Sittannavasal villages in Pudukottai district.

Excavation at habitation site

The study on habitation sites of Melapatti and Nathakadu villages in the vicinity has resulted in the excavation of many terracotta figurines, scores of glass beads, beads made of semi precious stone and terracotta, fragmented bangles, potsherds with graffiti markings.

The availability of a glass tube testified to the fact that the ancient people were good at making the glass beads and bangles. Another habitation site testified to the extraction of iron from the iron ore.

The Assistant Archaeologist, A. Anilkumar, said that steps were being taken to create awareness among the masses, especially school students on the importance of the megalithic wares. The excavated sites had been re-filled with earth, after documentation and digital photographing.

The village is 36 km from Tiruchi.

http://www.ifpindia.org/histatlas/Atlas_Files/pudukottai.html

http://www.thehindu.com/news/cities/Tiruchirapalli/ancient-megalithic-wares-excavated-near-pudukottai/article566336.ece

http://www.newindianexpress.com/states/tamil_nadu/article203623.ece

காஞ்சிபுரம்: 3,800 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட தாழிகள் (Urn burial site discovered near Kancheepuram)

காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் ஆர்ப்பாக்கம் என்ற ஊருக்கு அருகில் அமைந்துள்ள மண்டபம் என்ற ஊரில் பெருங்கற்காலத்திற்கு முந்தையத் தாழிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இதனை சென்னைப் பல்கலைக் கழகத் தமிழ் இலக்கியத் துறைத் தலைவர் பேராசிரியர் வீ. அரசு அவர்களும் விருந்து நிலை விரிவுரையாளர் முனைவர் சி. இளங்கோ அவர்களும் கண்டுபிடித்துள்ளனர். இப்பகுதி குறித்த தகவலை இங்குள்ள கல்குவாரியைச் சேர்ந்த மணி என்பவர் தெரிவித்தார். காஞசிபுரம் - உத்திரமேரூர் செல்லும் சாலையில் 13 கி.மீ. தொலைவில் பாலாறு, செய்யாறு ஆகிய இரு ஆறுகளுக்கிடையே இம்மண்டபம் என்ற ஊர் அமைந்துள்ளது. இப் பகுதியில் கல்குவாரியில் பணிபுரியும் ஊழியர்களால் தோண்டப்பட்ட பெரிய பெரிய குழிகளில் பானைகள் பாதி பாதியாக உடைந்த நிலையில் தென்படுகின்றன. ஆதிச்சநல்லூரில் கிடைக்கும் தாழி மரபிற்கு இணை யானவையாக இவை உள்ளன. இத் தாழிகளில் பல கிழக்கு திசை நோக்கி சாய்ந்த நிலையிலும், நேரான நிலை யிலும் புதைக்கப்பட்டுள்ளதைப் பார்க்கும் பொழுது இங்கு வாழ்ந்த மக்களிடம் நிலவிய இறப்பு குறித்த சடங்கினைப் புரிந்து கொள்ள முடிகின்றது. சில தாழிகளின் உள்ளே மண்தட்டுகளும், சிறிய மட்பானை களும் உள்ளன. மூடியுடன் புதைக்கப்பட்ட தாழிகளும் இங்கு கிடைக்கின்றன.  சிறிய இரும்பு கத்தி ஒன்று தாழியில் இருந்து கிடைத்துள்ளதால் இவை இரும்பு காலத்தைச் சேர்ந்தவை என்பதை உறுதியாக கூறலாம்.

இங்கு கண்டெடுக்கப்பட்ட தாழித் துண்டுகளில் எவ்விதக் குறியீடுகளும் பிராமி எழுத்துப் பொறிப்புகளும் இடம் பெறவில்லை. தாழியின் தன்மை மற்றும் அதன் அமைப்பினைக் கொண்டு அதன் காலத்தை இன்றிலிருந்து சுமார் 3,800 ஆண்டுகள் என தொல்லியல் ஆய்வாளர் சத்தியமூர்த்தி அவர் களும் கல்வெட்டாய்வாளர் முனைவர் ஆ. பத்மாவதி அவர்களும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

Urn burial site discovered near Kancheepuram

Dated to the pre-Megalithic/Iron Age period in T.N. — 1,800 BC-1,500 BC

A vast urn-burial site has been found at Mandapam village, near Aarpakkam intersection, about 14 km from Kancheepuram.

The importance of the site, archaeologists say, is that it belongs to a period earlier than the Megalithic Age or Iron Age in Tamil Nadu.

They estimate that the site is datable to 1,800 BCE to 1,500 BCE, that is, 3,800 to 3,500 years before the present.

The site, however, has been ravaged by quarrying for blue-metal. Earth-movers have sliced the big urns and smashed into pieces ritual pottery, bowls and terracotta plates inside the urns.

Quarrying has reduced the site to small lakes with deposits of blue metal jutting out and broken urns protruding in places. A stone-crushing machine is filling the air with dust.

Villager P. Mani, who discovered the site, reported it to V. Arasu, Head of the Department of Tamil, University of Madras, and S. Elango, lecturer in Tamil, Madras University. Dr. Elango, who visited the site a few times, said the flat/conical bottomed urns were buried only one or two feet below the soil surface. While some had ritual pottery and terracotta plates inside, others were empty. There were disintegrated human bones in several urns. More importantly, there were no cairn circles on the surface of the graves to mark them. There were no graffiti marks on the urns.

The site could be as ancient as the Adichanallur site, another urn-burial site in Tamil Nadu, Dr. Elango suggested.

Cairn circles are big stones, i.e., liths, placed in a circle on the surface of the soil and urns are kept below them. The urns are also kept inside cists, which are compartments made of granite slabs. Since big stones/liths mark the urn burials below, they are called Megalithic Age burials.

The Iron Age and the Megalithic Age are contemporaneous in south India. Archaeologists say the Iron Age in south India was extant from 1,000 BCE to 300 BCE.

T. Satyamurthy, former Superintending Archaeologist, Archaeological Survey of India visited the Mandapam site on Wednesday. He called it “an interesting site.”

It was “one more instance where we can say with authority that there was a phase earlier than Megalithic Age in Tamil Nadu.” He dated the site to between 1,800 BCE and 1,500 BCE.

While urn burials with cairn circles could easily be located, the discovery of urn burials without megaliths on the surface was mostly accidental. Such sites, without cairn circles, were not uncommon in Tamil Nadu. They included the Adichanallur site. It was a misnomer to call them megalithic sites because there were no big stones to mark them, Dr. Satyamurthy argued. So there was a phase when iron was used and which was older than the Megalithic Age, which could be called pre-Megalithic/Iron Age in Tamil Nadu.

Needed: Systematic Excavation

A. Padmavathy, retired Senior Epigraphist, Tamil Nadu Archaeology Department, said the upper age limit of the Mandapam site could be 3,500 years, judging from the coarse texture of the urns that were hand-made and their flat and conical bottoms.

The ritual pots inside were made by a slow-wheel. “Mandapam is an ancient site, equalling Adichanallur in antiquity and we should do a systematic excavation at Mandapam,” said Dr. Padmavathy.

When the Adichanallur site was re-excavated by Dr. Satyamurthy in 2004 and 2005, he found 185 burial urns there, including 90 intact and 36 with complete human skeletons inside.

Among the artefacts discovered were red ware, black ware, copper bangles and ear-rings, iron spearheads, daggers and swords ( The Hindu , March 14 and July 25, 2004 and Frontline , July 1, 2005).

“If the railway line between Tirunelveli and Tiruchendur, cutting across the mounds at Adichanallur had not been laid by the British, Adichanallur would not have to come to notice,” he said.

Akin to Adichanallur

The Mandapam site was analogous to the Adichanallur site in many ways, Dr. Satyamurthy said.

In both the cases, the urn burials were not associated with stone monuments; the urns were kept a couple of feet below the earth's surface, above a natural rocky outcrop; in both, it-lines were absent; the urns were covered with lids; the urns and associated pottery had no graffiti marks; and while Mandapam is located between Palar and Cheyyar rivers, Adichanallur is located on the banks of Tamiraparani. (The pottery found in the habitatational site at Adichanallur, however, had graffiti).

http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/urn-burial-site-discovered-near-kancheepuram/article3294887.ece

http://www.pasthorizonspr.com/index.php/archives/11/2012/urn-burial-site-discovered-near-kancheepuram-under-threat